Jest cały czas tak samo źle jak było i ciut gorzej. Trzymajmy kciuki za ten nasz świat, bo kto wie co te ruskie, izraelczycy, irańczycy, amerykańce wykombinują.

A teraz o książce przeczytanej przeze mnie znów bardzo dawno. Ogólnie staram się wrzucać po kolei książki, które przeczytałem na przestrzeni minionych miesięcy (chociaż to już pewnie podchodzi pod lata). Powoli odgrzebuję się z mojej półki przeczytanych książek.

O innej książce tego fińskiego autora możecie przeczytać TUTAJ, a ja zapisałem sobie w notatniku (podczas czytania, a rzadko to robię), że po 50 stronach czytania już szalenie mi się podobała. Ujął mnie czarny humor na tak zwanej pełnej… Zabieg wykorzystany przez autora czyli pokazanie, że podróże i przygody przeróżne są świetną okazją do odczuwania i przeżywania życia, jest jak najbardziej powtarzalny i mało odkrywczy, ale tu w książce przedstawiony z humorem iście wisielczym. A bohaterowie i bohaterki przygody mają iście szalone: pobicie bandy nazistów w Niemczech, Szwajcarzy i ich umiłowanie ziemniaków. Autobus pełen niedoszłych samobójców pędzący przez Europę to naprawdę szalona jazda. Dodam, że pędzący przez Europę roku 1990 więc ładnych kilka dziesiątków lat temu, gdy wciąż można było mówić o egzotyce podróży europejskich wszak nie wszystko dało się wtedy zobaczyć w internecie (bo go nie było!).

Dodatkowym atutem jest narrator tłumaczący niektóre mocno aspołeczne zachowania ludzi z piętnem przyszłego samobójcy lub samobójczyni z taką dobrodusznością, że aż serce ściska. Bardzo mi się podobała ta książka, w której przebija zrozumienie dla poczucia beznadziejności i marności tego świata, ale też przebija nadzieja, że można znaleźć coś co pozwoli nam wydobyć się z najgorszego nawet bagna. I jeśli w to bagno wepchnęli nas inni ludzie to inni ludzie z tego bagna nas wyciągną. Może truizm, ale nic na to nie poradzę, że czasem truizm jest najlepszą odpowiedzią. Polecam gorąco.

P. S. Czy z samobójstwa można się śmiać? Tak jak ze wszystkiego – książka fińskiego autora w sposób mistrzowski łączy czarny humor z powagą, ale na szczęście na korzyść tego pierwszego.

P. S. 2 To idealna książka na szaloną komedię, która zwojowałaby kina eurpoejskie.